Cursiefje: Zo maar dit

Lees alle columns van Jan Stoop op www.borneinbeeld.nl.

Zo maar dit, een vraag. Was het 22 jaar geleden – omstreeks deze tijd dat de zomer begon – merkbaar dat de 21ste eeuw eraan kwam? Of was deze teruggevonden aantekening de aanleiding, dan wel de overhalende aandrang er iets over te schrijven: Wat nu later is, is straks nu.

Het was nog even wachten. Een van de meest spectaculaire gebeurtenissen van 1999, zo staat geboekstaafd, was de zonsverduistering die in augustus van west naar oost over Europa en een deel van Azië trok. Beschouwers, duiders noteerden dat sommigen het verdwijnen van de zon achter de maan zagen als teken van onheil dat naderde. Daar kwam bij dat de aanstaande millenniumwisseling ook nog eens de ongerustheid over de toekomst voedde, schreven ze erbij. Onheilsprofeten noemden aardbevingen, niets ontziende sneeuwlawines en dood en verderf zaaiende orkanen en cyclonen als bewijzen.

Er dreigde ook een millenniumbug, waardoor computerbestanden eraan gingen, de stroomvoorziening zou kunnen uitvallen en verouderde Russische kerncentrales ernstige problemen zouden kunnen geven. Zo’n optelsom versterkte het idee dat de wereld afstevende op een grote catastrofe.

Bijna op het einde van de tweede plank van mijn boekenkast staat een dichtbundel met als thema ‘hoop’. De bundel begint met het gedicht Kijk van de Jordaanse dichter Aaron. …Ze zwaaide met haar handen in de lucht: “Kijk papa, kijk ik geef de lucht gouden strepen”.

Hoop kun je associëren met grenzen: geografische grenzen, grenzen van ervaring, voorstellingsvermogen. En overschrijdbare grenzen. Voorbij grenzen, waar iets te vinden is dat beter, veiliger of avontuurlijker is. Iets dat verrijkt.
Lang geleden schreef ik dit. Al 36 jaar ben ik op weg/naar het einde/de weg loopt dood/ik weet het/al 36 jaar loop ik/langs de kant van de weg:/ik pluk er de bloemen/die op de weg niet willen groeien. Daar vlakbij vond ik de aantekening: Wat nu later is, is straks nu.

Bij zonsverduisteringen sta ik niet stil. Ik kijk wel uit. Ben alert en hoopvol. Zeker als er berichten binnenkomen “dat wij uw huisvuilcontainer deze week weer komen wassen en dat u hem wat langer buiten kunt laten staan, tot 18.00 uur”.
In het plasje water dat achterblijft lees ik zo maar: met vriendelijke groeten.

Jan Stoop, 22-6-2021

Kijk hier voor meer Verhalen uit Borne